[بشود که] فرمانروایان خوب و نیک کردار و دانشور [در پرتو] آرمَیتی بر ما فرمان برانند.
مبادا که فرمانروایان بد [بر ما] فرمان برانند.
پاکی از هنگام زادن، مردمان را بهترین [کار در زندگانی] است.
باید برای [آبادانی] جهان کوشید و آن را به درستی نگاهبانی کرد و به سوی روشنایی برد.
اوستا، سِپَنتمَدَگاه، یسنه، هات 48، بند 5
در فلسفه من؛ شهریار زمین، هیچگاه کسی به همدیگر نخواهند گفت که طرز راه بردن قلبه و دانه پاش دادن تو بد است. زیرا توهین به انسان قلمداد می شود. روی این نگاه فلسفی است که دهقانان در آبادی فرضی من، زمین، دوستانه و مسالمت آمیز زندگی می کنند. عدالت هم معنایش همین هست. خواست خداوند هم همین است...
گفته های طنز آمیز. گرد آوری و ترجمه: رضی هیرمندی
روی ام. کوهن:
- من نمی خواهم بدانم قانون چیست. می خواهم بدانم قاضی کیست.
قسمتی از داستان "سوکواره ای بر آبی دریا" نوشتۀ اَندرو لام*
...جوان ها آرزوهای دور و درازی دارند، کله شان پر باد است و در برابر تاریخ آسیب پذیر هستند...
شاه عبدالعظیم - فروردین ۱۳۸۸
مادرم نمی گوید این ها را بنویسم خودم می نویسم
از تو همین مانده برای من. یک عکس یادگاری، که همان دم که از عکاس باشی درکه گرفتیم، کهنه بود. یادم است تو می خواستی بیشتر درس بخوانی من می خواستم زودتر درس بدهم. تو می خواستی بروی کفاشی دالاهو یک جفت کفش دست سوز چرم سفارش دهی من می خواستم کتانی با شلوار جین بپوشم...
از کتاب " دخترها به راحتی نمی توانند درکش کنند" نوشته ی پوریا عالمی
قسمتی از فیلمنامۀ " آینه های روبرو" نوشتۀ بهرام بیضایی*
قناعت شب تا صبح کشیک می کشیدم.
نزهت تنها؟
قناعت این چه حرفیه؟ تو با من بودی. همینطور سروان حق نظر.
دوربین می رود به طرف عکس دیپلم نزهت روی میز، مُهر در زمینه قرار دارد.
صدای قناعت اونقدر موندم تا چراغ ساختمون روشن شد.
...جمله ای زیبا را به دهان می اندازم و مثل آب نبات می مکم، یا مثل لیکوری می نوشم، تا آنکه اندیشه، مثل الکل، در وجود من حل شود، تا در دلم نفوذ کند و در رگهایم جاری شود و به ریشه هر گلبول خونی برسد.
با هم بخوانیم بخشی از "زمستان" اخوان ثالث را که با زمزمه کردنش جشنی در دلم بر پا می شود . هرچند که سراسر یاس است و نومیدی اما خط به خطش بارقه امید دارد.
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت...
که ره تاریک و لرزان است...
که سرما سخت سوزان است...
خیابان ولیعصر- عصر ۵ شنبه نهم مهر ماه هشتادوهشت
